DOLAR 32,1918 0.02%
EURO 34,9757 -0.07%
ALTIN 2.507,93-0,09
BITCOIN 2234019-0.37218%
İstanbul
23°

AÇIK

SABAHA KALAN SÜRE

X
Ay, 4,2 milyar yıl önce “ters – yüz” olmuş olabilir
18 okunma

Ay, 4,2 milyar yıl önce “ters – yüz” olmuş olabilir

ABONE OL
13 Nisan 2024 00:45
Ay, 4,2 milyar yıl önce “ters – yüz” olmuş olabilir
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Ay, oluşumunun birinci yıllarında, ağır bir materyal katmanının iç kısmının derinlerine batması, Ay mantosu ile karışması ve yüzeye yerleşmek için geri dönmesi nedeniyle dramatik bir süreçten geçmiş olabilir.

Arizona Üniversitesi’nden bir araştırma grubu, Ay’ın oluşumu hakkındaki en değişik teorilerinden birini destekleyen yeni deliller buldu. Bu teori, Dünya’nın doğal uydusunun, ortaya çıktıktan birkaç milyon yıl sonra kendini karşıt – yüz etmiş olabileceğini öne sürüyor. Nature Geoscience’da yayınlanan yeni bir çalışmada araştırmacılar, mineral bakımından güçlü bir katmanın iç kısma hakikat battığının birinci fizikî delilini sağlamak için Ay’ın çekim alanındaki ince değişiklikleri incelediler.

2011 yılında bir çift NASA uzay aracı, Ay’ın çekim alanının bir haritasını oluşturmak için Ay’ın etrafında dönmeye başladı. GRAIL (Yerçekimi Geri Kazanımı ve İç Laboratuvarı) görevi, Ay’da uzay araçlarından birinin belli bölgeler üzerinde uçarken hızlanmasına neden olan yerçekimi anormalliklerini keşfetti.

Berlin’deki Alman Havacılık ve Uzay Merkezi’nden araştırmacı ve araştırmanın ortak müellifi Adrien Broquet, Gizmodo ile yaptığı görüşmede “Bu yerçekimi anormallikleri, Ay’ın iç kısmında yaklaşık 40 kilometre derinlikte bulunan bu ağır kayaların varlığını gösteriyor” dedi ve devam etti: “Ve böylelikle bu kayaları Ay’ın tüm evrimiyle ilişkilendirdik; bu kayaların Ay’ın erken dinamik evriminin kalıntıları olduğunu düşünüyoruz.”

Ay birinci oluştuğunda bir magma okyanusuyla kaplıydı. Bu okyanus soğuyup katılaştıkça, üstteki daha az ağır katmanlar kristalleşmeye başladı ve Ay’ın mantosunu ve kabuğunu oluşturdu. Fakat yüzeyin altında ve Ay’ın çekirdeğine daha yakın olan daha ağır katmanların kristalleşmesi daha uzun sürdü. Bu katmanlar demir ve titanyum açısından ağırdı ve üstlerindeki katmanlardan daha ağır oldukları için Ay’ın iç kısmında daha derinlere batmışlardı. Bu sırada, mineral bakımından güçlü, ağır katmanlar Ay’ın mantosu ile karışıp eridi ve akabinde titanyum açısından varlıklı lav akıntıları olarak Ay yüzeyine geri döndü. Bunlar günümüzde hala görülebiliyor.

Ay’ın aykırı – yüz olmasına ait bu teori, astronotların Ay’dan örnekler topladığı ve yüksek konsantrasyonlarda titanyum bulduğu Apollo misyonlarından beri varlığını koruyor. Fakat son çalışma, Ay’ın kütleçekimsel anormalliklerindeki ince değişimleri kullanarak oluşum modelini ele alan birinci çalışma olduğu için dikkat çekiyor.

NASA, yaklaşan Artemis misyonlarıyla bir kere daha Ay’a astronotları indirmeye hazırlarken, yeni mürettebat doğal uydumuzun nasıl ortaya çıktığını anlamamıza yardımcı olacak daha fazla delil toplayacak.

En az 10 karakter gerekli


HIZLI YORUM YAP

Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.